Bugün insanlık tarihinin dönüm noktası olan; Hicri yılbaşı… Bugün; Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed’in (sav) Mekke’den Medine’ye hicret edişinin ilk günü (1429).
Âh, bugün gerçekten hicret olsaydı…
Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed (sav) aramızda olsaydı. Yollara dökülüp ellerimizde defler, dillerimizde; “talâal bedru âleyne” diyebilseydik… “Ay doğdu üzerimize, Veda tepesinde, Şükür gerekti bizlere, Allah'a davetinden- Sen güneşsin, Sen aysın, Sen nur üstüne nursun, Sen Süreyya ışığısın, Ey sevgili ey resûl-, Ey bizden seçilen elçi, Yüce bir davetle geldin, Sen bu şehre şeref verdin, Ey sevgili hoş geldin-, Ey resûl sana söz verdik, Doğruluktan ayrılmayız, Sen ey esenlik yıldızı, Senin sevginle doluyuz” beyitleriyle yollara dökülseydik... Karanlıkları aydınlığa dönüştüren, bir umudumuz olsaydı. Buna ne kadar da ihtiyacımız var; bil bilseniz...
On dört asır önce, dünya kapkaranlık idi. İnsanlar en kısa mesafelere bile güvenle gidip gelemiyordu. Çok basit meseleler yüzünden çıkan kavgalar yıllarca süren kan davalarını doğuruyordu. Kız çocuklarını diri diri toprağa gömecek kadar vahşi düşünceler besleniyordu. Can emniyeti, mal emniyeti, namus emniyeti, vatan emniyetinin olmadığı, velhasıl insan hakları adına hiçbir emarenin bulunmadığı, cehaletin diz boyu olduğu bir dönemdi o dönem…
Doğduğu yerdi Mekke… Ama, Onu anlamak istemediler karanlık bahtlılar, örümcek kafalılar. Atalarının dinlerini, yanlışta olduklarını bile bile terk etmek istemediler.
Onu anlayanlar vardı mutlaka, Ona kucak açan davetliler, “anam babam sana feda olsun ya Resulallah” diyen, her şeyini yoluna adayan ağ bahtlılar, şanslı kullar…
İşte onların davetiyle ve Yüce Resul’ün icabetiyle kutlu bir dönem başlıyordu hicretle…
Hicret; karanlıktan aydınlığa açılan kapının adı.
Hicret; insanlığa haklarının yeniden verilmeye başlanıldığı, akılların anlamakta güçlük çektiği, gerçek kardeşliğin timsalinin yaşandığı yer...
Yüce Peygamberimiz, Mekke’den Medine’ye hicret eden sahabeler arsında “Ensar–Muhacir kardeşliği” dediğimiz kardeşlik eşleşmesini yapıyor. Mekke’den hicret edenlerin, zengin olanların bile sadece üzerlerindeki elbisesinden başka hiçbir şeyleri yoktu. Her şeylerini geride bırakıp gelmişlerdi inandıkları dava uğruna.
Bu konuda herhangi bir cebri emir olmadan kendiliklerinden, Medineli Müslümanlar; kardeşlerini, var olan her şeylerine ortak ediyorlardı. Bekârları uygun olanlarla evlendiriyor, mallarını, mülklerini, develerini, koyunlarını, keçilerini onlarla paylaşıyorlar. Ticaretlerine onları ortak ediyorlardı.
Hicrete iştirak edenler; Hicretle birlikte yaptıkları bu örnek davranışla; dünyaya umut dağıtacak, gerçek dostluk ve kardeşliğin örneğini ortaya koyup, insanlığa ebediyete kadar geçerli hayat ölçülerini ortaya koydular.
Bu gün yaşadığımız dünyaya baktığımızda; birbirinin en doğal haklarına acımasızca tecavüz eden, insanların mal can ve namusuna kast eden insan müsveddeleri türemiş, insanlığın geleceğini karartmışlardır.
Bugün hicret öncesinden pek de farksız olmayan bir dönemden geçmekteyiz. Dün, Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammedin (sav) hicret umudu vardı insanlığın içinde…Ama bugün karamsarlık hakim..!
Âh bugün gerçekten hicret olsaydı…
Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed (sav) aramızda olsaydı. Yollara dökülüp ellerimizde defler, dillerimizde; “talâal bedru âleyne”, “Ay doğdu üzerimize, Veda tepesinde…” diyebilseydik…
Sonsuza dek selam üzerine olsun ya Resulullah…
Uğur Kepekçi...TUNALIM...
|
|
| Views: 65
Email This to a Friend 